τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα όταν έχεις κάποιον να σε περιμένει στο σπίτι. τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα γι'αυτόν που σε περιμένει στο σπίτι. τότε είναι που απλά δεν θες να πας σπίτι.... ούτε θυμάμαι πως μπήκα, πως άνοιξα τον υπολογιστή, πως απάντησα στο μήνυμα του τύπου, πότε άκουσα αυτό που μου είχε στείλει... θυμάμαι πως ξύπνησα κουβάρι, πως είχα ενα απίστευτα φριχτό κόψιμο στο δάχτυλο (ράμματα πριν λίγο), πως τα σεντόνια είχαν γεμίσει αίματα, πως είχα απίστευτες καύλες, πως είχα απίστευτα κέφια. Πως έτσι κάπως ήταν στα.... δεκαεφτά μου! και θυμάμαι πως ψιθύριζα μουσική...

ανοίγω πάλι το γαμημένο μεηλ. το τελευταίο του μήνυμα. δεν θέλει να πάει σπίτι. είδες γιατί δε γουστάρω να μένουμε μαζί, να δεθούμε μαζί, να κάνουμε ζωή μαζί; γιατί θέλω να θέλεις. και κάτι μέρες σαν αυτή... δεν έχω λόγια, ας γαμηθούμε ως την αιωνιότητα! με δόξα!