νομίζω πως μου αρέσουν οι γενναίοι. δεν το δείχνω, για να μη σου πω ότι παίζω ακριβώς το αντίθετο, αλλά μου αρέσουν οι γενναίοι και τολμηροί. γι αυτό καταλήγω πάντα με κάτι σκατάδες, χέστες και κλανιάρηδες που γενναιότητα και τόλμη μόνο εκ του ασφαλούς και όταν φτάσει η ώρα της κρίσης, βάζουν το κεφάλι κάτω από μια φούστα που θυμίζει μαμά. με βρακί φαρδύ. και γοφούς εξωπραγματικά τεράστιους. γιατί γενναίοι δεν υπάρχουν. όχι. δεν θα χρεωθώ εγώ (και) αυτή την αποτυχία.

τον τελευταίο μήνα προσπαθώ να διαβάσω το "50 shades of grey" επειδή ειλικρινά πιστεύω πως οι γυναίκες είναι ανίκανες να γράψουν ένα πορνό της προκοπής και ήθελα να δω αν επιβεβαιώνομαι. Είχα δίκιο. Ούτε σόκιν είναι, ούτε kinky, ούτε καν σου δίνει καμμιά ιδέα της προκοπής. Και παίζει και αίσθημα. Άσε κουκλίτσα μου. Το αίσθημα καταστρέφει το σεξ, είναι πασίγνωστο αυτό. Γιατί άμα θες ο άλλος να σε αγαπήσει τότε αναπόφευκτα όταν τον καβαλάς τ'ανάποδα, αντί να σε απασχολεί ο οργασμός σου σε απασχολεί το πως φαίνεται ο κώλος σου και αν κάνει πλάτσα πλάτσα. Το ίδιο και στο έμπροσθεν για το βυζί. Στο ανάσκελο για το αν κάνει δίπλες το στομάχι. Και στα τέσσερα μην τύχει και κλάσεις. Δηλαδή πιο αντισεξουαλικό πράγμα από το συναίσθημα δεν υπάρχει.

Επίσης παίρνω όρκο ότι αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να το έχει γράψει η σταματίνα. η γνωστή.