Δευτέρα 29 Ιουλίου 2013


γνώρισα που λέτε έναν τύπο που δεν του σκλήραινε με τίποτα. Ως γυναίκα άρχισα να αμφισβητώ τον εαυτό μου. Που είναι δύσκολο να συμβεί αυτό. Γερμανός. Αυτός. Τι έχεις ρε μανάριμ σκέφτηκα... του τό'πα κιόλας. Μηπως κάτι δεν σε γουσταρίζει. Μήπως εσείς το κάνετε αλλιώς γιατί εμείς το κάνουμε.... δεν το κάνουμε πια στην ελλάδα.... είχε άγχος λεει. Με τα λεφτά. Τα βγάζουν πέρα δύσκολα. Δεν θα κάνει διακοπές φέτος. Σκέφτεται να φύγει για το εξωτερικό. Αμερική; μπα, μάλλον αυστραλία. ή εμιράτα. Μηχανικός ο τύπος. Τέσσερεις χιλιάδες ευρώ το μήνα αλλά τα λεφτά που του μένουν στην τσέπη ίσα με τα δικά μου στο ισοζύγιο. Ε, εντάξει, συνηθισμένα τα βουνά από'τα χιόνια. Εκλεισα τα πόδια και άρχισα να του χαιδεύω τα μαλλιά. Μετά, λέει, στεναχωριέται με την καθημερινή κατάσταση. Πως 'γίναν έτσι τα πράγματα... φοβάται να κυκλοφορήσει στο δρόμο μερικές φορές. Μετανάστες. Πολλοί. Μαστουρωμένοι και μεθυσμένοι. Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη; αυτοί οι μετανάστες σαν ξανάχτισαν τη γερμανία, του είπα. "Μη με παρεξηγείς, δεν είμαι ρατσιστής" μου απάντησε "είναι καλοί άνθρωποι, το ξέρω. Αλλά άμα πεινάς ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να κάνεις. Λέει και η τηλεόραση τόσα κάθε μέρα". Σε μένα το λες; ήθελα να του απαντήσω...  το βούλωσα όταν θυμήθηκα την αισχρή γυναίκα αυτού του κοντού από τα χρυσά αυγά. Δεν υπάρχει μια μάρκα αυγών "Χρυσά Αυγά"; αυτός ο τύπος πρέπει να σκεφτεί σοβαρά να αλλάξει όνομα στην επιχείρηση.... είπαμε, είπαμε... από γαμήσι τίποτα. Είχα φτάσει στο σημείο να του χαιδεύω πλατούλα και αυτός να χαμογελάει σαν τον πρώτο μου γκόμενο στο σχολείο όταν του τον έπαιζα. Στο τέλος τον προσκάλεσα και στην ελλάδα. "Όταν ηρεμήσουν τα πράγματα" Ποια πράγματα δηλαδή; τη διαφήμιση με τα πορτοκάλια δεν την έχεις δει; "Ε εντάξει, ξέρω πως αισθάνεστε για τους γερμανούς... τα λεει και η τηλεόραση... δεν έχετε κι άδικο μερικές φορές... είμαστε κι εμείς..."  Δεν έχω αισθανθεί ποτέ πιο αποξενωμένη από τον συνάνθρωπο επειδή το λεει η τηλεόραση. Γούρλωσα τα μάτια. Τον κοιτάω καλά. Ένα ενενήντα να πούμε, ξανθός πρασινομάτης, ίδιος ο καρράς στην υπολοχαγό νατάσσα. Μια μπάτσα να μου ρίξει και έχω συναντήσει όλο το καστ στα κυπαρίσσια. Και ξέρουμε όλοι πόσο μ'αρέσουν οι μπάτσες.... Κοιτάζω και 'μένα. Νοερώς. Σ'εκείνο το σημείο άφησα χάδια, πλατούλες και αηδίες και τον καβάλησα. Δεν πήγαινε άλλο. Μπορεί να μην βοήθησα στην σύσφιξη σχέσεων ελλάδας-γερμανίας αλλά επιβεβαίωσα την αρχική μου υποψία. Όλοι ίδιοι είμαστε και αυτό φαίνεται από τον τρόπο που μας γαμάνε οι από πάνω. Με τον ίδιο τρόπο.

έχω γίνει πια πικρούλα. με ενοχλεί το 90% των εικόνων που βλέπω καθημερινά στην πόλη.

υγ.  όταν γύρισα μου είπε ο κολλητός μου "μωρή, σε γερμανό το έδωσες;" όχι. σε ομοιοπαθή, αδελφή ψυχή.

Παρασκευή 21 Ιουνίου 2013

Να, όπως αυτός ο πορνόγερος να'ουμε.

Να σας ενημερώσω ότι το άρθρο στο οποίο σχολίασε ο πόρνος είναι του γνωστού http://www.troglodytes.co/ που έχει έναν τίτλο ΝΑΑΑΑΑΑΑ "Φρίκη Κάψιμο Τρόλλινγκ" Φυσικά ως γνήσιος μπαρμπάτσης, άλλα διάβασε άλλα κατάλαβε. Κι αυτό το έφαγα να ούμε. Αλλά σχολιασε κιόλας. Έτσι όπως φαίνετα στην εικόνα. Και όχι μόνο αυτό. Υπήρχε και κόσμος στα σχόλια που συμφώνησε μαζί του. Πολλοί ηλίθιοι ενωμένοι δηλαδή. Φυσικά στα σχόλια βλέπετε και την κόσμια συνεισφορά μου.  Ξέρω, του έκανα τα μούτρα κρέας.

Τόσα χρόνια τα έβλεπα να συμβαίνουν και δεν μιλούσα. Υπομονετικά περίμενα και περίμενα και ήλπιζα ότι κάτι τέτοιοι θα εξαφανίζονται. Κι αυτοί αντιθέτως πολλαπλασιάζονται. Ε, δεν πάει άλλο ρε γαμώτο. Η φυσική μου κομψότητα δε μου επιτρέπει να τους φτύνω ας πούμε, αλλά μπορώ κοσμίως να διαμαρτύρομαι δημοσίως και να προωθώ αυτό που μόνοι τους εκθέτουν δημοσίως.

"Μπήκες μόνος σου στη μαύρη λίστα"
-'Αντζελα.



εκανα fb account για να πλακώνομαι με τον κόσμο. Διαπίστωσα ότι εκεί μαζεύονται οι μεγαλύτεροι μαλάκες και είπα να μετακινηθώ. Δεν κάνω δημόσιες σχέσεις. Απλά μπαίνω, ξεχέζω τα πρωτόζωα και αισθάνομαι ότι έβαλα το επαναστατικό λιθαράκι στο τείχος της αλλαγής. Όχι του μπατσόκ. Της πολυπόθητης.

https://www.facebook.com/yvonne.spades

άμα θες. Αλλά να ξέρεις πως αν γίνεις φίλος μου ενδέχεται να σε εκθέσω χωρίς να το θέλω. Μπορείς όμως να παρακολουθείς τα δημόσια ποστ μου. Όχι ότι γράφω πιο συχνά από εδώ. Άσε που δε μπορώ να χρησιμοποιώ τη συνήθη γλώσσα, τη βρώμικη. Κάπως όμως το έκανα και θέλω να το μοιραστώ. Αυτά.

Σε φιλώ. Έκανα και αποτρίχωση στο μπικίνι. Κάποια στιγμή αυτή η αηδία πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να βρω γκόμενο που να του αρέσουν οι τριχωτές, δε μπορώ να σκεφτώ κάτι καλύτερο.

Πέμπτη 23 Μαΐου 2013

νομίζω πως μου αρέσουν οι γενναίοι. δεν το δείχνω, για να μη σου πω ότι παίζω ακριβώς το αντίθετο, αλλά μου αρέσουν οι γενναίοι και τολμηροί. γι αυτό καταλήγω πάντα με κάτι σκατάδες, χέστες και κλανιάρηδες που γενναιότητα και τόλμη μόνο εκ του ασφαλούς και όταν φτάσει η ώρα της κρίσης, βάζουν το κεφάλι κάτω από μια φούστα που θυμίζει μαμά. με βρακί φαρδύ. και γοφούς εξωπραγματικά τεράστιους. γιατί γενναίοι δεν υπάρχουν. όχι. δεν θα χρεωθώ εγώ (και) αυτή την αποτυχία.

Τρίτη 14 Μαΐου 2013

τι κοντόφθαλμο και ρατσιστικό άρθρο θεε μου...
μία σχεδόν κορασίδα, που σιχαίνεται τις περισσότερο σχεδόν κορασίδες και δεν τους αναγνωρίζει τον χαρακτηρισμό "κορασίδες" και όλα αυτά γιατί αγαπά το γεγονός ότι έχει μουνί. Τα υπόλοιπα μουνιά πρέπει να υποτασσόμαστε σε κάποιον άγραφο κανόνα που μας ορίζει τι να φοράμε και πως να συμπεριφερόμαστε ανά ηλικία (φυσικά, γιατί το χαρακτηριστικό της γυναίκας είναι η ηλικία) γιατί αλλιώς θα κάνουμε την ανθρωπότητα να σιχαθεί, και ενδεχομένως δικαίως, το φύλο μας. Να σας πω. Διεκδικώ, ως άνθρωπος και όχι ως γυναίκα, γιατί μουνί απέκτησα από καπρίτσιο του χρωμοσώματος και όχι επειδή το αξίζω, το δικαίωμά μου ακόμα και στο ρεζιλίκι. Να το ορίζω όπως θέλω εγώ και να γίνομαι όποτε το αποφασίσω. Για να μπορώ να φοράω χελο κίτι στα μαλλιά στα εκατονεξήντα μου, γιατί γουστάρω. γιατί στ'αρχίδια της ανθρωπότητας στο κάτω κάτω, σιγά τον πολυέλαιο αν μία γεροντομπεμπέκα, όπως περιγράφει το άρθρο, φοράει κοκαλάκια στα μαλλιά και συμπεριφέρεται τάχαμου ανάρμοστα για την ηλικία της. Ειλικρινά, το γυναικείο φύλο έχει τόσο πιο σοβαρά προβλήματα όμως... και τελικά. μία κοπέλα που κάθεται στο μπαρ και συγχίζεται γιατί μία άλλη γυναίκα απειλεί να "της πάρει τη μπουκιά μέσα από το στόμα", είκοσι χρόνια μεγαλύτερη, είκοσι κιλά βαρύτερη και με είκοσι εκατοστά πιο πεσμένο κώλο, είκοσι χρόνια μετά αποφασίζει να μοιραστεί την ιστορία της, που προφανώς την ενοχλεί ακόμα... λυπηρό. τι λυπηρό...μα να "της πάρει τη μπουκιά μέσα από το στόμα"; ποιος σκατά έχει ακόμα τέτοια κτητική και ανταγωνιστική λογική; που ζούμε; και ότι αν η αντίζηλος ήταν στα κυβικά της τότε δεν θα την κοιτούσε αφ'υψηλού και με περιφρόνηση;

μα αγαπητή, πρέπει να σας πω... το γυναικείο φύλο θα δικαιωθεί μόνο όταν μάθει να μη ντρέπεται για τον εαυτό του. Όπως και αν είναι. Έχετε δει εσείς κανέναν άντρα να ντρέπεται για το φύλο του επειδή ο λιάγκας χρησιμοποιεί τις λέξεις "χέζω" και "κλάνω" στην τηλεόραση πρωί πρωί;

εδώ: http://bit.ly/13VZRiw

υγ. για το πρόβλημα υγείας που αναφέρει η αρθρογράφος ειλικρινά τη συμπάθειά μου και δεν το θεωρώ καθόλου χτύπημα κάτω από τη μέση αυτό που αναφέρει ως τέτοιο. Ο καθένας έχει τα θέματά του, πορεύεται μ'αυτά και αν και μερικοί δε μας συμπονούν αλλά μας τα χτυπουν ως ελαττώματα, ε τι να κάνουμε, περαστικά.

Πέμπτη 2 Μαΐου 2013

μια χαρά είναι η πάολα. ότι τι δηλαδή; ότι ο ρόκκος είναι ο μπετόβεν και τον μαγάρισε; ότι είναι άφωνη σε μια χώρα τίγκα στον παβαρότι; ότι είναι σκυλί ανάμεσα στα εξωτικά φλαμίνγκο; ότι είναι λαϊκιά ανάμεσα στους λόρδους;
άντε ρε, μια χαρά είναι η πάολα. εδώ ανεχόμαστε την όλγα τρέμη να 'ούμε και το κάθε βλήμα που παμε και το ψηφίζουμε και το στέλνουμε στη βουλή, και τον κάθε αρχίδα που βγαίνει στην τηλεόραση και πουλάει λαιφ στάιλ... μια χαρά ειναι η παολα και δεν την ξέρω κιόλας αλλά αυτό μ'αρέσει και ντρέπομαι για τον εαυτό μου που ντρέπομαι να το ομολογήσω. 

το παρόν κείμενο αποτελεί άσκηση θάρρους. 

αυτή την εποχή δεν γαμώ. με γαμούν. τι να κάνω κι εγώ. κάθομαι.