Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νιντζα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νιντζα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013

έχω φτάσει σ'εκείνο το σημείο της ζωής μου που από την διαύγεια της μέσης ηλικίας περνάω στην αποχαύνωση της δεύτερης, μη σου πω και τρίτης, εφηβείας... σήμερα μου ήρθε ένα τσιτάτο στον εγκέφαλο, από αυτά τα γλυκουλίνικα που χαλαρά θα μπορούσε κάποιος να το αποδώσει στην σταματίνα τσιμτσιλή και μετά να της ρίξει και τρεις μπάτσες άμα λάχει - νοητικώς εννοώ, γιατί είμαι ενάντια σε κάθε μορφή βίας και ιδιαίτερα στις τσιμτσιλές του κόσμου, εκτός κι αν είναι φυσικά μέρος του ροουλ πλέινγκ οπότε συμφωνώ κι επαυξάνω και βασανίζομαι κιόλας - και όχι μόνο σκέφτηκα την κλαπαρχιδιά αλλά για ένα δέκατο του δευτερολέπτου συγκινήθηκα και μου άρεσε κιόλας.

τώρα ντρέπομαι αλλά σκέφτηκα ότι τελικά έρωτας είναι όταν το υποκείμενο (και εννοώ τον εκάστοτε αμορόζο) επαναλαμβάνει το όνομά σου σε κάθε φράση που ξεστομίζει ή γράφει, ακόμα κι όταν δεν είναι απαραίτητο. Παράδειγμα: "θα' θελα Υβόννη, να μπορούσα να έρθω να χωθώ κάτω από τα σκεπάσματά σου και να γλυστρίσω τον πούτσο μου Υβόννη μέσα στο βρακί σου. Υβόννη μου". Ο έρωτας λοιπόν δεν υποδηλώνεται ούτε από την ερωτική πράξη που υποννοείται, πιο ξεκάθαρα δεν γίνεται, ούτε από τα γλυκόλογα, ούτε από το μου. Ο έρωτας γίνεται για μια στιγμή ξεκάθαρος και αδιαμφισβήτητος από το γεγονός ότι μέσα σε μία πρόταση 27 λέξεων είδα το όνομά μου τρεις φορές. Μία στις εννιά δηλαδή. Διαίρεση.

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2013

καλη χρονια και μου λες γιατι δε σου γράφω... γιατί ειμαι κλαμμενο μουνι και σιχαίνομαι τον εαυτό μου που είμαι τόσο πατσάς και με μισώ όσο δεν παίρνει άλλο και το κεφάλι μου γαμιέται από την υπερφόρτωση και όχι την υπερφόρτιση και έχω ορκιστεί χίλιες φορές... σκατά, δεν έχει σημασία.

την τελευταία φορά θυμάμαι σαν όνειρο να παρακαλάω για ένα κορμί άθικτο, να γίνει το σώμα μου αγνής παρθένας, ανέγγιχτο και ότι να'ναι. Έ.... πέτυχε το μοναδικό πράγμα (εντάξει, ένα από τα λίγα τεσπά) που δεν είχα κάνει. Σαϊμπερ σεξ! το πιστεύεις ρε φίλε; ούτε εγώ! και τώρα είμαστε με τις ώρες στο πισι και γαμιόμαστε εγκεφαλικά και μόνοι και εξ'αποστάσεως-τισουκανωμαναμου-γουατ αρ γιου ντουινγκ το μι....  από τη μία είμαι ενθουσιασμένη που το έζησα κι αυτό, από την άλλη δεν είναι ντε κι ανάγκη να τα ζήσω όλα σαν να το έχω βάλει στοίχημα... 
γι αυτό δεν σου γράφω...

λυπηρό. πολύ λυπηρό.

και κάπως ευχάριστο. σκέφτομαι, φοβάμαι αν θες, πως δεν θα ξαναγαμήσω ποτέ. καμμιά φορά σκέφτομαι πως μετά από αυτόν δεν θα ξαναγαμήσω. σαν την δήμητρα. και είναι κρίμα τέτοια.... όρεξη....

νόμιζα όταν ήμουν μικρή, πως όσο μεγάλωνα θα γινόμουν σοβαρή και επαγγελματίας και σοφή. ότι θα έκανα σαιμπερ σεξ σαν δεκαπεντάχρονο δεν το περίμενα.ντεκαντάνς. από την άλλη. τι σημασία έχει; στην ταφόπλακα μια φορά δεν θα το γράψουμε. θα μείνει μεταξύ μας.

*αυτό που θελω να του πω ότι είμαι ερωτευμένη αλλά ποτέ ποτέ δεν θα βγει η καταραμένη κουβέντα από το στόμα μου-έμπα ελεύθερα-έβγα με περιοριστικούς όρους*

αυτό που λειπει


Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012

-είσαι καταπληκτικός..... (σταυροπόδι χαλαρό ώστε να φανεί το βρακί)
-δεν είναι ωραία αυτή η ειρωνική σου στάση αλλά θα σ'ευχαριστήσω όπως και να'χει (σταυρώνει αμυντικά τα χέρια μπροστά στο στήθος).


Σωστά. Δεν είσαι καταπληκτικός. Είσαι χέστης, ηλίθιος και βαθιά κομπλεξικός. Δεν έχεις ίχνος οξυδέρκειας, είσαι και αγενής γιατί άμα σου λένε ένα κοπλιμέντο ή πες ένα ρημαδοευχαριστώ ή κάν'το γαργάρα αλλά στ'αλήθεια απ'όλα τα ελαττώματα του κόσμου που μόλις σου πρόσαψα τίποτα δεν πιάνει τόπο μπροστά στη μιζέρια σου.

Και με το τέλος αυτού του σύντομου επεισοδίου, επιστρέφουμε πίσω στον βόρειο γκόμενο. Θα είμαι μέσα στους λίγους, μπορεί και η μοναδική, που δεν θα μεταναστεύσω εξαιτίας της ανεργίας αλλά εξαιτίας του πούτσου (ή μήπως έπρεπε να πω του "πέους") που επιθυμώ να φάω.

Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2012

φέτος, τον σεπτέμβρη συγκεκριμένα, δεν γνωρίζω αν αυτό λεει κάτι αστρολογικά σε εσάς τους μορφωμένους, γνώρισα τον εξυπνότερο και ωραιότερο άντρα του πλανήτη και ενδεχομένως διαγαλαξιακώς. Φυσικά ωραίους άντρες γνωρίζω συχνά (κλαπαρχιδιές) καθώς και πάρα πολύ έξυπνους καθότι είμαι και εγώ εξαιρετικά λαμπρό μυαλό. Αλλά αυτός ήταν εκτός συναγωνισμού και υπεράνω όλων. Φυσικά έβρεξα το βρακάκι μου από τη συγκίνηση, ένα μαύρο ημι-βαμβακερό μποξεράκι, το θυμάμαι σαν να είναι χθες γιατί ντράπηκα πως θα το εξαφανίσω όταν έρθει η στιγμή. Μα τι μου ήρθε να φορέσω αυτό το αντισεξουαλικό εσώρουχο; αν και είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο με στατιστικές μεθόδους συσχέτισης και παλλινδρόμησης -μη γελάτε, έτσι το λέτε εσείς εδώ γιατί εμείς εκεί το λέμε αλλιώς, άσε που κι εγώ την πρώτη φορά που άκουσα ότι το λέτε παλλινδρόμηση σε ένα μπαρ-ο-θεος-να-το-κανει στο μοναστηράκι έτρεξα στο μπάνιο και έβγαλα το σουτιέν μου νομίζοντας πως κάποιος θα με ακολουθήσει αλλιώς τι σόι σεξουαλικό υποννοούμενο ήταν αυτό; ε, μετά το ξαναέβαλα με τις αριστοτεχνικές κινήσεις του νίντζα αφού μπορώ, τι έλεγα;;; α.. είναι αποδεδειγμένο λοιπόν πως όταν φοράς άσχημο βρακί θα σου κάτσει ωραίος γκόμενος ενώ αν δε φοράς καθόλου θα κάτσεις πάνω στον λεβιέ των ταχυτήτων.

η ερωτική έλξη μεταξύ μας ήταν αφενός προφανής αφετερου αναπόφευκτη και απολύτως δικαιολογημένη. Αφού ίδρωνα και ξείδρωνα σαν σιδεράς δίπλα στην υψικάμινο και παρά τις στρώσεις του αντιπέρσπιραντ (γιατί όταν ιδρώνω νιώθω άσχημα). Αυτός ήταν αρκετά πιο ψύχραιμος από μένα και για μία ακόμα φορά απέδειξε την αξία του ως αρσενικό αφού μπόρεσε να τιθασεύσει όποιο πρωτόγονο αίσθημα μπορεί να του γεννήθηκε αποκαλύπτοντας μόνο τόσο όσο να με βάλει σε σκέψεις και τελικά με πλησίασε λέγοντάς μου με μπάσα, ντούρα φωνή: "ντου γιου νοου δατ νίνζας τουκ παρτ ιν δε σεκοντ γουορλντ γουορ;" - δηλαδή, "ξέρεις ότι στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο πήραν μέρος και νίντζα;". Καταρχήν πριν τον κατηγορήσετε για επιδειξιομανία, να σας πληροφορήσω ότι δεν ήταν Έλλην. Δεύτερον, δεν πέταξε αυτή την ατάκα στο ξεκάρφωτο, υπήρξε παρασκήνιο που βαριέμαι πολύ να περιγράψω. Επίσης δεν είχα ιδέα για τους νίντζα, νόμιζα ότι ο τελευταίος ήταν ο ρίτσαρντ τσάμπερλειν σε αυτό το σήριαλ, ή μήπως ήταν ο ρόμπερτ ρέντφορτν? το θέμα είναι ότι έριξα τα μούτρα μου και του είπα "όχι, δεν το γνώριζα, λυπάμαι πολύ" - δηλαδή "νοου, αι χαντ νο αιντία, αιμ σο βέρι σόρι"- δείχνοντας σαφώς όμως το ενδιαφέρον μου ώστε να συνεχιστεί η κουβέντα. Με πληροφόρησε ότι δεν υπάρχει λόγος να αισθάνομαι άσχημα, είναι φυσικό να μην το ξέρω γιατί αφού είναι νίντζα, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ.

τον αγαπώ. Από τα βάθη της όποιας καρδιάς μου. Είμαι πάρα πολύ ερωτευμένη.